شمیم دل
روزهای دلتنگی

((روزهای دلتنگی))

یه روزهایی هست که آدم دلش می گیره و می خواد تنها باشه ، تنها بره ولی به قامت برخی ها بر می خوره که چی شده چرا به ما اهمیتی نمی ده.

کسی نیست بهشون بگه خب من هم دوست دارم بعضی موقع ها تنها باشم و به کسی هم بی احترامی نکردم و با کمال ادب گفتم که بابا می خوام چند دقیقه تو خودم باشم..

بعضی ها تا خودشون حال دارن و می خندن دوست دارن دوروبرشون باشی و بگی بخندی ولی امان از روزی که حوصله نداشته باشن خدا باید به دادت برسه طوری ضد حال بهت می زنن که نگو و نپرس و حرفهایی که تا به حال نشنیده ای و انتظار نداشتی  ، نثارت می کنن.

به نظر شما چه طور باید با این افراد برخورد کرد؟ راهی پیدا کنید شاید ما هم به جایی برسیم و بتونیم برخورد مناسب رو داشته باشیم.

اگه کسی راه حل خوبی داره نظر بده و من و کمک کنه؟؟؟ و ...

حدیثی در این مورد هست که می فرماید: مومن باید شادیش در لب و غصه هایش در دلش باشه که با چهره خوب با مردم برخورد کنه و مردم رو شاد کنه ولی غم و غصه هاش مال خودش باشه و با غصه هاش کسی و ناراحت نکنه .

...

پيام هاي ديگران()     link     ۱۳٩٠/٤/٥ - شمیم